Gastronomia

  • Pyszne dania serwowane a la carte, eleganckie wnętrza i profesjonalna obsługa kelnerska. Zapraszamy !więcej

  • Karczma Cichy Kącik to lokal z historią i tradycją. To wspaniałe miejsce dla rodzinnych spotkań. Serdecznie zapraszamywięcej

  • Restauracja Dwóch Świętych mieści się w Pensjonacie Małopolanka na Deptaku krynickim. Wybór dań i win stanowi szeroką ofertę w której każdy smakosz znajdzie coś dla siebie. Serdecznie zapraszamy więcej

Mieczysław Dukiet

Urodził się w 1899 r. jako syn sędziego powiatowego w Lesku. Po ukończeniu sanockiego gimnazjum został wcielony do armii austriackiej i walczył na froncie włoskim. W 1918 r. wstąpił do 2 pułku artylerii w Przemyślu i uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Po wojnie ukończył Wydział Lekarski Uniwersytetu Jagiellońskiego. Był specjalistą od chorób kobiecych.                      

W 1928 r. osiedlił się w Krynicy i tu przez kolejne 55 lat służył chorym i rozwojowi uzdrowiska. Do sławnego ginekologa ściągały rzesze pacjentek z kraju i zagranicy. Z niepłodności wyleczył nawet księżniczkę Julianę – późniejszą królową holenderską.   

Po uczestnictwie w kampanii wrześniowej zaangażował się w organizację Polskiego Komitetu Opieki oraz ruchu oporu AK (przeżuty na Węgry i Słowację), co przepłacił 3-miesięcznym więzieniem w nowosądeckim gestapo. Po II wojnie światowej mjr dr Dukiet prowadził krynickie Sanatorium Wojskowe. Co miesiąc dawał wykłady popularyzujące balneologię, które to cieszyły się wielkim powodzeniem wśród kuracjuszy. Organizował w uzdrowisku ogólnopolskie zjazdy lekarzy. Przez wiele lat przewodniczył krynickim kołom Polskiego Towarzystwa Balneologicznego i Polskiego Towarzystwa Lekarskiego. Redagował także „Wiadomości Uzdrowiskowe”. Jego imieniem nazwano wodę mineralną „Mieczysław”, o której dobre wykorzystanie długo walczył. Walczył niezłomnie o właściwy stan urządzeń uzdrowiskowych, ochronę środowiska i rozwój sportu. Przewodniczył także Krynickiemu Towarzystwu Hokejowemu, kiedy znajdowało się ono w czołówce polskiego hokeja. Zmarł w roku 1983, a tablice upamiętniającą jego postać umieszczono w DH „Perła”.